ما همه گرد به گرد آتش 
گونه هامان همه داغ،
دلهامان همه داغ.
پکی به فلسفه میزنیم.
گپ هامان همه داغ.

فلسفه چشمانم را میسوزاند
دلمم کز سر عطر گزنک شاعر بود،
تا که بوی هیزمان میگیرد
طبع شعرش در سرم میمیرد

/ 0 نظر / 12 بازدید